Słownik pojęć

αw — ważony współczynnik pochłaniania dźwięku

Jedna liczba od 0 do 1, która podsumowuje, ile dźwięku pochłania materiał w zakresie częstotliwości istotnych dla mowy, obliczana według EN ISO 11654. 0 oznacza, że materiał odbija wszystko; 1 — że pochłania wszystko. Parametry produktów filcowych różnią się znacznie w zależności od grubości, gęstości i sposobu montażu, dlatego zawsze należy sprawdzić wartość dla konkretnego produktu.

NRC — współczynnik redukcji hałasu

Północnoamerykański wskaźnik jednoliczbowy (ASTM C423), będący średnią pochłaniania przy 250, 500, 1000 i 2000 Hz. Jest podobny do αw, ale obliczany inaczej, więc obu wartości nie można bezpośrednio stosować zamiennie.

Klasa pochłaniania A–E

EN ISO 11654 grupuje wartości αw w klasy: A (0,90–1,00), B (0,80–0,85), C (0,60–0,75), D (0,30–0,55) i E (0,15–0,25). Klasa A oznacza najwyższe pochłanianie.

Klasa A	αw 0,90–1,00
Klasa B	αw 0,80–0,85
Klasa C	αw 0,60–0,75
Klasa D	αw 0,30–0,55
Klasa E	αw 0,15–0,25

Równoważna powierzchnia pochłaniania (m² Sabine'a)

Dla obiektów swobodnie zawieszonych, takich jak lampy wiszące i baffle, pochłanianie mierzy się na obiekt, a nie na metr kwadratowy. Wynik w metrach kwadratowych określa, jakiej powierzchni idealnie pochłaniającej odpowiada jedna oprawa.

Czas pogłosu (RT60)

Czas, w jakim poziom dźwięku w pomieszczeniu spada o 60 decybeli po wyłączeniu źródła. Długi czas pogłosu sprawia, że w pomieszczeniu słychać echo, a mowa jest trudna do zrozumienia. Dodanie pochłaniania go skraca.

UGR — ujednolicony wskaźnik olśnienia

Miara olśnienia przykrego od opraw, obliczana dla konkretnego pomieszczenia i pozycji obserwatora. Im niższa wartość, tym lepiej. Europejska norma oświetlenia miejsc pracy EN 12464-1 określa maksymalny UGR dla każdego rodzaju zadania, a wskaźniki olśnienia mogą się różnić między wielkościami tego samego produktu, dlatego należy sprawdzić wartość dla każdej z nich.

Pliki fotometryczne IES / LDT

Pliki danych opisujące dokładnie, jak oprawa rozsyła światło. Projektanci oświetlenia wczytują je do programów takich jak DIALux lub Relux, aby obliczyć natężenie oświetlenia, równomierność i olśnienie. IES to format północnoamerykański, a LDT (EULUMDAT) — europejski. Udostępniamy oba.